Levensketting
“…en toen verstopte Adam zich en ging God zoeken. En toen Hij hem gevonden had zei Hij ‘Boe!’…” Onze zoon van 3 vertelde aan zijn vader waarover we gelezen hebben en verweeft het verhaal met zijn eigen ervaringen. We corrigeren dat niet. We zien het als een haakje waar wij weer op aan kunnen haken. Zo ontstaat er vanaf heel jong een ketting: Wij vertellen, hij ontvangt en verteld weer terug of gaat vragen stellen. En een driejarige kan véél vragen stellen. ‘Wat is…?’ ‘Wat betekent…?’ ‘Waarom…?’ Heel mooi en heel kostbaar om daar zorgvuldig en met respect mee om te gaan.
Laatst vroeg hij opeens midden in zijn spel; “Wat is zonde?” Ik voelde weerstand, want ik wilde deze vraag niet hoeven antwoorden. Toch weet ik dat ook dit in de ketting van het leven ‘hoort’. Meteen klonk er ook een Stem in me: ‘Yeshua heeft de zonde overwonnen, vertel dat.’ Ik heb op kinderniveau vertelt dat we elke dag in de Bijbel lezen wat God wil en dat Hij van ons houdt. En dat zonde is wat God niet wil. Yeshua heeft ervoor gezorgd dat de zonde helemaal verdwijnt. Zoveel houdt God van ons…en daarom geloven we in Hem. Voor dat moment was hij tevreden en hij speelde weer verder.
Ik heb hier nadien nog veel over nagedacht. Niet eens zozeer of ik het goede antwoord heb gegeven, maar wel hoe we op deze schakel van de ketting aan kunnen haken. Eén van de schakels is dat we hem Johannes 3:16 zijn gaan leren: Want zo lief heeft God de wereld gehad…
Wat is het een Godsgeschenk als we de kans krijgen om kinderen te vertellen over Gods grote liefde en genade. Dan hebben ze een Adres voor als ze met zonden in- en buiten zichzelf geconfronteerd worden.
Soms houd ik m’n hart vast als ik denk aan de toekomst voor kinderen. Maar dan kijk ik Omhoog en weet dat de ketting van Gods verhaal in deze wereld onbreekbaar is. En dat wij met het Licht van Gods Geest, op die Ketting aan mogen haken.
Shalom!
Els.
Reactie plaatsen
Reacties